Je kent ‘m misschien wel!
“Het is niet zo dat ik niet weet wat je doet hoor.
Ik zag je al vaker voorbij komen.
Ik herkende je posts.
Ik heb het gevoel dat ik je een beetje ken.
Dus ik kwam zo bij je uit.”
Dat zeggen mensen niet één keer.
Dat zeggen ze vaker. En elke keer denk ik: ja. Precies dit.
Ik vraag namelijk altijd aan een (potentiële) klant hoe ze bij mij uitkomen. Niet omdat ik ijdel ben. Maar omdat ik wil snappen wat werkt.
Wat ik dan hoor?
-
“Je was er ineens.”
(Spoiler: dat lijkt maar zo.) -
“Je kwam al vaker voorbij en nu dacht ik: ik neem contact op.”
-
“Volgens mij klik je met mijn humor en manier van schrijven.”
-
“Ik heb het gevoel dat ik je een beetje ken.”
-
“Alex, ik kan echt niet om je heen. Elke keer als ik LinkedIn open, ben jij er.”
-
“Ik moest ineens aan je denken.”
(Lief. Maar dat zaadje is al veel eerder geplant.)
En daar zit het hele spel.
Het brein kiest eerder dan jij denkt
Mensen denken dat ze rationeel kiezen.
Dat ze een lijstje maken.
Vergelijken. Objectief afwegen.
Tuurlijk. En daarna kopen ze de wijn met het mooiste etiket.
We zijn geen spreadsheets.
We zijn wandelende breinen vol onbewuste voorkeuren.
Wat hier gebeurt?
:onbewust al gekozen zijn.
En daarna komt de rationalisatie.
“Ja, jouw aanbod sprak me aan.”
“Je visie sluit goed aan.”
“De timing is nu goed.”
Dat kan allemaal waar zijn.
Maar de echte keuze? Die was vaak al gemaakt.
Zichtbaarheid is geen trucje
Dit is geen hack.
Geen groeitruc en geen engagementpod-geklungel.
Dit is hoe ons brein werkt.
Herkenning creëert vertrouwen.
Vertrouwen verlaagt weerstand.
En lage weerstand versnelt keuzes.
Als iemand je vaker ziet…
je toon herkent…je verhalen onthoudt…je humor snapt…
Dan voelt het veilig en veilig verkoopt.
Niet schreeuwerig of opdringerig.
Gewoon: logisch.
“Maar ik wil niet irritant zijn”
Mooi. Dat zegt iedereen die eigenlijk bang is om zichtbaar te zijn.
Je bent niet irritant als je consistent bent.
Je bent herkenbaar.
Je bent niet opdringerig als je je verhaal blijft vertellen.
Je bouwt geheugen op.
Mensen scrollen langs honderden berichten per dag.
Ze zien je niet drie keer.
Ze zien je misschien één keer per maand bewust.
Dus nee. Je valt niet te veel op.
Je valt meestal te weinig op.
Het lijkt magie. Het is gewoon werk.
Van buitenaf lijkt het soms alsof iemand “ineens” doorbreekt.
Ineens DM’s, aanvragen en klanten.
Maar achter dat ineens zit maandenlang zichtbaar zijn.
Zonder applaus of altijd mega-viral posts.
Gewoon op komen dagen.
Zakelijk én persoonlijk.
Met een profiel dat klopt.
Met een stem die van jou is.
Geen AI-kloon.
Geen copy van de buurman.
Gewoon jij.
En dan gebeurt het.
Dan zegt iemand:
“Ik weet niet precies waarom… maar ik dacht aan jou.”
Dat is geen toeval.
Dat is positionering.
Jij kunt dit ook
Je hoeft geen 20.000 volgers te hebben.
Je hoeft geen influencer te worden.
Je moet herkenbaar worden.
Voor de juiste mensen.
Zodat jij al gekozen bent voordat ze zelf snappen waarom.
En ja… dat vraagt consistentie.
Dat vraagt lef.
Dat vraagt dat je jezelf durft te laten zien.
Maar het alternatief?
Onzichtbaar zijn.
En hopen dat iemand toevallig op je landt.
Succes daarmee.
Wil je bouwen aan herkenning in plaats van hopen op geluk?
Dan weet je me te vinden.
En als je nu denkt:
“Grappig, ik moest ineens aan je denken…”
Dan weet je inmiddels hoe dat komt. π
Reactie plaatsen
Reacties